Piše: dr Fehim Korać
Koliko god da smo optimisti u vezi napretka Petnjice, imamo gorak okus u ustima. Kada slušamo vlast u Opštini, sve je med i mlijeko. Sve je u superlativima. Nabrojani su sve same pozitivne promjene a nešto se ne vidi. Nema pomena da je nešto loše, da nije ni započeto a veoma važno i potrebno.
Predsjednika Skupštine je teško slušati, još teže razumjeti. Ili čovjek ne zna da čita ili neće da uzme naočare. Puno ih se držalo za glavu dok je čitao hvalospjeve. I on “pjeva” istu pjesmu.
Predsjednik opštine je tokom govora imao pratnju iz Divan bašte. Protestovali su i postavljali pitanja koje Predsjednik ne želi da sasluša. Pored ostalih pitanja, čulo se i pitanje u vezi tri miliona eura. Izgleda da svi znaju osim Predsjednika. Stekao se utisak da ga više ništa ne interesuje. Svjestan je da je sjeo na ljuljašku.
Kako objasniti da se opštinska skupština ne može sastati iz više od deset pokušaja? Jedino se može naslutiti da se čuvaju fotelje, a to što građani misle o njima – to nema veze. Možda se plaše da ako izgube funkciju da će se otkriti malverzacije koje ih mogu odvesti do Spuža.
Frapantna je činjenica da ni posljednji Javni poziv za projekte prolazi bez učešča Petnjice. Šta se zbiva? Je li to ignorantski odnos Predsjednika opštine ili nesposobnost administracije da osmisli iole ozbiljniji projekat da nas izvuče iz blata? Osjećamo stid što smo na tom nivou.
Svima je manje-više poznat njihov maćehinjski odnos o socijalnim pitanjima najugroženijeg sloja stanovništva, zatim iz domena ekologije i zaštite životne sredine i socijalne politike.
Posebno ga je zabrinula novoosnovana stranka “Bihorska inicijativa”. Nije više optimističan u vezi izbora koji će biti. Bihorska inicijativa je iznuđena alternativa, koja da je sreće bilo, ne bi imala potrebe za svojom, kako pojavom, tako i promocijom. Ali trezveni ljudi su uvidjeli sudbonosni trenutak da se mora reagovati i spasiti to šta se spasiti može.
Dok se razglabalo o “uspjesima”, podmuklo se dešavala katastrofa u vidu zakopavanja smeća i paljenja istog. Jadna rijeka više ne može da izdrži od kanalizacija koje se direktno ulivaju u nju. Šta će nam kolektor otpadnih voda? Da se slikamo sa promašajem.
Gospodo, nije na NVO “Bihorska ekološka akcija – Petnjica” da čisti smeće. Imamo preduzeće zaduženo za to. Niste dobro shvatili ulogu NVO-a. Niste se ni udostojili da dođete na Osnivačku skupštinu NVO-a. A prolazili ste pored otvorenih vrata sale. Nešto vam se poremetio kompas.
Putna infrastruktura je još gora nego ranije. Rupičasti asfalt, šiblje pored puta, smeća na sve strane…
Sve što je bilo dobro nije organizovala opštinska administracija, nego su imali veliku pomoć stvarnih organizatora. Oni se samo “zalijepili”. Tu je potrebno dati akcenat na Međunarodni naučni skup “Bihor 1939 – 1948: narativi, mitovi i historijska istina”. Petnjica je zaslužila da bude domaćin ovako značajnog događaja, da se još jednom potvrdi istina o dešavanjima iz pomenutog perioda. Treba naglasiti da je sve proteklo na najvećem nivou, kako naučnom tako i demokratskom. Najviše zasluga ima akademik prof. dr Šerbo Rastoder sa svojim saradnicima. Ono što je propust je da se malo zna o tom skupu mimo Petnjice. Mediji u Crnoj Gori se skoro nisu oglasili. A to je veoma važno zbog sagledavanja istine o našem kraju u II svjetskom ratu i poslije. Historija je pokazala da ima više istina, ali samo ona sa dokazima je prava.
Tu treba napomenuti predsjednika Turističke organizacije koji je jedini koji se uključio u aktivnosti u vezi sa julsko-avgustovskim danima u Petnjici. Tu je bio vidljiv i direktor Centra za kulturu. Malo za toliko namnoženu administraciju.
Bihorska inicijativa – Hrabro, pošteno i prkosno sami protiv svih dosadašnjih devijacija i oblika koji su doveli do ove tačke dna.
